Studzieniec – odremontowany pałac

Jeszcze kilka lat temu pałac w Studzieńcu (woj. mazowieckie) był jedną wielką ruiną. Dziś pięknie odnowiony jest ozdobą wsi, tak jak przed II wojną światową.

Majątek Studzieniec w  XVIII wieku kupił Aleksander Skarżyński herbu Bończa. Po jego śmierci spadkobiercą został jego syn Piotr. On to w 1790 roku wnosi murowany, dwukondygnacyjny klasycystyczny pałac według projektu architekta Hilarego Szpilowskiego (twórcy m.in. pałacu w Małej Wsi – patrz: Mała Wieś – wielka historia pałacu).

Pałac wraz z otaczającymi go terenami zajmował powierzchnię ok. 35 hektarów (cały majątek ok. 450 ha, w tym  250 ha lasów).  Mówiło się, że rodowa siedziba Skarżyńskich była ozdobą ziemi gostynińskiej. Przed II wojną światową po parku biegały oswojone sarny i daniele. Był też kort tenisowy i grota z figurą Matki Bożej z Lourdes. Wzniesiono ją około 1907 roku, w miejscu, gdzie wystrzelił wysoki na kilkanaście metrów gejzer wody. Miała ona podobno lecznicze właściwości, a jej temperatura była stała, niezależnie od pory roku. Przy tej grocie rodzina Skarżyńskich i mieszkańcy Studzieńca odmawiali październikowy, codzienny różaniec.

Ostatnim przed II wojną właścicielem pałacu był Wiesław Skarżyński, założyciel m.in.  kółka rolniczego i inicjator powołania straży pożarnej. Po przegranej kampanii wrześniowej w 1939 roku  pałac zajęli Niemcy. Po II wojnie majątek został znacjonalizowany.  Do odbudowanego w 1948 roku  pałacu, Państwowy Fundusz Ziemi wprowadził lokatorów. Budynek zaczął popadać w ruinę. W 1980 roku pałac został sprzedany. Rozpoczął się w nim remont  – zdemontowano dach, podziurawiono ściany. Wkrótce pojawiła się plotka, że nowemu właścicielowi wcale nie chodzi o remont zabytku, ale o ukryty w nim skarb. Szukanie wcale nie poszło na marne, bo podobno został on odnaleziony go w tzw. ślepej piwnicy (zamurowane pomieszczenie). Były to szable, złote kielichy, monety, biżuteria – w sumie trzy skrzynie. Po ich odnalezieniu właściciel znikł…

Koniec końców pałac w Studzieńcu kupiła rodzina Olewników. Po kilku latach remontu zabytek odzyskał dawną świetność. Szkoda tylko, ze można go oglądać zza zamkniętej bramy.

 

 

 

Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Connecting to %s