Mińsk Mazowiecki – Dernałowiczowie znów są w pałacu

Puzderek jest kilkanaście. Dużych i małych, najwięcej srebrnych. Zdobią parapety obite czerwonym suknem, stoją na komodzie wraz zdjęciami członków rodziny. W niewielkich pokojach ledwo mieści się stolik, szezlong, kredens, kwietnik. Jest jeszcze figura pani domu, żywe kwiaty, lampy… Jesteśmy w przedwojennym mieszkaniu rodziny Dernałowiczów w Mińsku Mazowieckim ( woj. mazowieckie).

Odtworzone pokoje mieszczą się w pałacu stojącym w parku przy ul. Warszawskiej 173. Dernałowiczowie byli ostatnimi jego właścicielami. Pierwszymi byli synowie Mikołaja Wolskiego: Zygmunt, Mikołaj i Stanisław, którzy na terenie nieistniejącego już miasteczka Sendomierz, przy starym trakcie warszawskim w XVI wieku postawili murowany dwór. Pałac powstał w XVII wieku, ale pozostałości pierwszego dworu można w nim odnaleźć i dzisiaj, np. kolebkowe sklepienie w piwnicach czy fragmenty wieży. Pałac do II wojny światowej pięć razy zmienił właścicieli i wiele razy był przebudowywany. Obecny wygląd to dzieło Stanisława Jezierskiego, który zatrudnił do przebudowy Henryka Marconiego, projektanta m.in. hotelu Europejskiego w Warszawie i sanatorium w Busku -Zdroju. Znany architekt pracował w Mińsku w latach 1825-Ostatnim właścicielem pałacu, od 1870 do 1944 roku była rodzina Doria Dernałowicz.

Za ich czasów w pałacu bywali Henryk Sienkiewicz (opisał go zresztą w 3. rozdziale „Pana Wołodyjowskiego”), Stefan Żeromski, Zygmunt Gloger, Oskar Kolberg i Władysław Podkowiński. W 1920 roku przebywał tu Józef Piłsudski i gen. Józef Haller. Gościem Dernałowiczów była również nuncjusz stolicy apostolskiej Achille Ratti – późniejszy papież Pius XI oraz młody francuski porucznik Charles de Gaulle – późniejszy prezydent Francji. Kilkakrotnie byli tu Stanisław Wojciechowski, Wojciech Kossak, Władysław Anders.

Po II wojnie pałac niszczał. Po remoncie w latach 1956-1958 wprowadziła się tu szkoła chemiczna. Ostatni uczniowie opuścili pałac w 1974 roku. Po kolejnym remoncie, od 1980 roku pałac jest siedzibą Miejskiego Domu Kultury.

Jedną z ostatnich mieszkanek pałacu w Mińsku Mazowieckim była rzeźbiarka Józefa Konstancja Doria Dernałowicz (ostatnimi, na mocy postanowień sądowych byli dwaj bracia: Tadeusz i Jerzy Doria Dernałowiczowie. Po śmierci Jerzego w  1940 roku samodzielnym właścicielem części Mińska, wraz z pałacem został Tadeusz).

Józefa urodziła się w Warszawie w 1871 roku. Ukończyła Szkołę Sztuk Pięknych w Wiedniu, w czasach studenckich sporo podróżowała po Europie. Rzeźbiła przede wszystkim wizerunki osób ze swojego otoczenia. W „Zachęcie” prezentowała rzeźby: „Żyd” z 1926 r. „Chłopak” z 1927roku i płaskorzeźbę „Ksiądz”.  Józefa zmarła w 1938 1938 roku, została pochowana na cmentarzu w Wyrozembach (dziś Wyrozęby, woj. mazowieckie).

W dwóch pomieszczeniach pałacu znalazły się przedmioty, które pojawiły się w tzw. spisie inwentarza sporządzonego po śmierci Józefy.  W pokojach w pałacu oglądamy m.in. figurkę Żyda, autorstwa Józefy, odnalezioną w Poznaniu. Jest także popiersie Tadeusza Dernałowicza z Muzeum Diecezjalnego w Drohiczynie oraz portret jego pierwszej żony Ewy. Z drugiego obrazu, namalowanego przez współczesnego nam malarza Krzysztofa Annusewicza, spogląda sama Józefa…

Przeczytajcie także:

Mińsk Mazowiecki – warszawskie mieszkanie Himilsbacha

Mińsk Mazowiecki – pisarz Himilsbach

 

 

 

Reklamy

2 uwagi do wpisu “Mińsk Mazowiecki – Dernałowiczowie znów są w pałacu

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Connecting to %s