Toruń – malowidła w NMP

Kościół Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny przy ulicy Panny Marii 2 w  Toruniu, zwany Mariackim, jest jednym z trzech największych gotyckich kościołów miejskich w północnej Polsce (obok Kościoła Mariackiego w Gdańsku i katedry świętojańskiej w Toruniu). W jego wnętrzu znajdują się niezwykle malowidła ścienne.

Te w nawie południowej pochodzą z  ok. 1380-90 roku. Przedstawiają świętych (m in. św. Krzysztofa, Szczepana, Marię Magdalenę, Elżbietę), a także Chrystusa Bolesnego i MB Bolesną pod baldachimami. Jest również Michał Archanioł, Archanioł Gabriel i  św. Jan Chrzciciel. Znawcy doszukują się w nich malarstwa czeskiego. Polichromie z Torunia  należą do najwybitniejszych  osiągnięć średniowiecznego malarstwa na ziemiach polskich. Na ścianie północnej nawy głównej znajdują się z tego samego czasu Kazanie św. Franciszka do ptaków i Wniebowzięcie NMP. Scena z łodzią  jest późniejsza, pochodzi z drugiej ćwierci XV wieku. Pod dużymi postaciami są też sceny i postacie mniejsze: Maryja z dzieciątkiem i Pokłon Trzech Króli.  Niektóre są całe, inne tylko we fragmentach. Wszystkie wspaniałe.

Kościół Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny  w Toruniu powstał w  drugiej połowy XIV wieku. Zbudowany został w miejscu poprzednich, mniejszych świątyń. Pierwszy kościół z ok. połowy XIII w. był prostokątną budowlą o długości ok. 20 m, szerokości ok. 9 m i wysokości 12 m. W kościele drugim nadbudowano ściany do wysokości ok. 18 m. W XIV w. powstał trzeci kościół, którego kształt nie jest znany. Obecny, czwarty  już kościół w jest trójnawową halą na wysokości około 27 metrów przykrytą  polichromowanym sklepieniem gwiaździstym. Dzisiejsza świątynia ma 66 m długości.

Kościół powstał dla franciszkanów. W 1557 roku  zakonnicy oddali miastu świątynię wraz z zabudowaniami klasztornymi. Budowlę zajęli luteranie,  a w zabudowaniach klasztornych  ulokowali założone w 1568 r. gimnazjum. W tamtych czasach, w  1636 roku odbył się pogrzeb szwedzkiej królewny Anny Wazówny, siostry króla Polski Zygmunta III Wazy. Anna była protestantką i na jej pochówek w Krakowie nie zgodzili się katoliccy duchowni. Nagrobek królewny, ufundowany przez Władysława IV Wazę, znajduje się w mauzoleum dostawionym do prezbiterium kościoła. Niestety, nie można go oglądać.

Kościół NMP przywrócono katolikom w 1724 roku, po zamieszkach znanych jako tumult toruński. Na prawie 100 lat  zajęli go ojcowie bernardyni. Po  kasacie zakonu w 1821 roku budynki klasztorne przejęło miasto  i zostały rozebrane. Kościół w 1834 roku stał się świątynią parafialną.

Obok starej polichromii  uwagę zwracają dębowe stalle z około. 1400 roku. To arcydzieło snycerstwa średniowiecznego wykonane jest z ciemnego dębu i bogato  rzeźbione. Wyraźnie widać, że kilku brakuje. Tam właśnie znajduje się wejście do mauzoleum Anny Wazówny.

Przeczytajcie także:

Czerwińsk nad Wisłą – malowidła z XIII wieku

Łowicz – cuda u pijarów

Toruń – kościół Rydzyka

Toruń -koncertowe Jordanki

Toruń – „Rejs” na bulwarze

Toruń – planetarium w gazowni

 

Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s