Lublin – Czachórski, kobiety i hotel

W Lublinie, na kamienicy przy ulicy Dominikańskiej 7 wisi tablica poświęcona malarzowi Władysławowi Czachórskiemu. Odniósł ogromny sukces już za życia (nikt tak jak on nie portretował kobiet), był majętnym człowiekiem, obrazy zamawiało się z dwuletnim wyprzedzeniem, a jego dom rodzinny w Lublinie o mało się nie rozsypał!

Dziadek malarza, Józef  był plenipotentem skarbu publicznego w województwie lubelskim. Ojciec, Wiktor był nauczycielem muzyki. Rodzice  po ślubie w 1848 roku zamieszkali w Lublinie w kamienicy Aleksandry z Rajewskich naprzeciwko kościoła oo. dominikanów przy ulicy Złotej  róg Dominikańskiej. 22 września 1850 roku urodził się  tam Władysław Maurycy Czachórski. W domu przy Dominikańskiej 7  w Lublinie Czachórski mieszkał do 1866 roku. Do drugiej klasy gimnazjum klasycznego w Lublinie Władysław został przyjęty w wieku 11 lat. Rektorem gimnazjum był wówczas Józef Skłodowski, dziadek Marii Skłodowskiej-Curie.  Po ukończeniu V klasy, gdy w liceum nasiliła się rusyfikacja, rodzice zdecydowali wysłać Władysława do Warszawy.

Kamienica przy Dominikańskiej 7 pochodzi z XV wieku. Jest obecnie remontowana. Ma w niej powstać hotel. W trakcie badań archeologicznych odnaleziono blisko 5 tysięcy zabytkowych detali, w tym około 100 monet z różnych epok, kafel piecowy zdobiony motywem geometryczno-roślinnym i liczne fragmenty naczyń (nocniki!). Odkryto też górę szklanego pucharka z przełomu XVI i XVII wieku. Gdy wybierano ziemię z wewnętrznego podwórka, odsłoniły się relikty murów z kamienia. Odnalezione elementy kamieniarki mają zostać użyte do stworzenia portalu, który będzie widoczny od strony ulicy Złotej. Stanie się on ozdobą głównego wejścia do hotelu.

Władysław Czachórski w 1879 roku zamieszkał w Monachium. Malował sceny rodzajowe i kostiumowe, martwe natury, widoki wnętrz, portrety. Największy rozgłos przyniosły mu jednak wizerunki kobiet na tle bogatych wnętrz, malowane z fotograficzną wręcz dokładnością. Mistrzowsko odtwarzał tkaniny, kwiaty, klejnoty.

Do Polski  Władysław za życia nie wrócił. Zmarł w Monachium w 1911 roku. Został pochowany w rodzinnym grobowcu na cmentarzu w Grabowcu.Tablica na jego domu rodzinnym w Lublinie przy Dominikańskiej 7 zawisła w 2001 roku. A my prezentujemy  jego „Kobietę w liliowej sukni”, która można oglądać w Muzeum Narodowym w Warszawie.  Zwróćcie uwagę na kwiaty, są doskonałe!

Przeczytajcie także:

Lublin – donżon, czyli baszta

Lublin – Kraszewski na stancji

Lublin – „płonący” dom Beaty Kozidrak

Lublin – lustra u dominikanów

Lublin – kamień nieszczęścia

Lublin – niegasnąca Latarnia Pamięci

 

Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Connecting to %s